Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2008

ΚΟΥΙΖ

Καλησπέρα σας !!
Παρασκευή βράδυ ... έρχεται ένα χαλαρό Σαββατοκύριακο
και σκέφτηκα να παίξουμε ...
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ????

είναι ένας λαμπερός ήλιος ???



είναι ένα απολιθωμένο ζώο ???




είναι πολύχρωμα μπαλόνια ???



Τι είναι λοιπόν ???
Αύριο η απάντηση !!!!


Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2008

Ροδένιες μου σας έφερα δωράκι.

PimpingYourSpace.com. All you can need.
PimpingYourSpace.com Rules!

Το βρήκα το ... αγγελάκι να πετά και το΄΄εφερα στο σπίτι μας για ...γούρι!

Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2008

ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ ΧΡΥΣΑΝΘΕΜΑ

Με μια αγκαλιά χρυσάνθεμα , λουλούδια και χρώματα φθινοπώρου ... ήρθα κι εγώ !!



καθώς παρατηρώ τα χρυσάνθεμα

η ψυχή και η καρδιά μου ξελογιάζονται

από το πνεύμα των λουλουδιών

Γιαπωνέζικο χαικού









Που είσαστε Ροδένιες? Ελάτε να γεμίσουμε τα βάζα του εξοχικού μας !!!!

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2008

Καλημέρα Ροδαλένιες....


Καλημέρα αγαπημένες ροδαλένιες και καλή εβδομάδα...

Λυπάμαι που δεν συμμετέχω πολύ αυτό τον καιρό, αλλά έχω τόσα να κάνω...

Σας σκέφτομαι όμως πάντα... και σας φιλώ..... σμούτσς.... όπως λέει και η Αλίκη....

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2008

Του Αγίου Δημητρίου.


Καλημέρα Ροδαλένιες.

Σήμερα του Αγίου Δημητρίου έφερα τα αγιοδημητριάτικα να στολίσω τα Κόκκινα Ρόδια




και μερικά γλυκάκια


να σας κεράσω για την γιορτή του αγαπημένου μου






εύχομαι στην Αχτίδα να χαίρεται τον Αντρούλη της, στο Κόκκινο Καπελάκι να χαίρεται τον δικό της και στην ΝτιΝτίκα τον δικό της.
Ροδαλένιες να τους χαιρόμαστε.

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2008

Ρόδινο χαιρέτισμα!



Ώρα καλή ΚΟΚΚΙΝΟΡΟΔΙΤΙΣΣΕΣ!!!

Κοριτσοπαρέα, έτσι; Γουστάρω!



Δεν γνωρίζω τις περισσότερες από σας. Έχω δει, όμως, σχεδόν όλα τα ονόματα στις μπλογκο-βόλτες μου.
Καταρχήν, ευχαριστώ την Αλίκη που με κάλεσε και μένα στην παρέα σας. Σπάω ένα κόκκινο ρόδι για γούρι, μιας και είναι η πρώτη μου ανάρτηση εδώ...




Νιώθω όμορφα σε έναν χώρο που έχει το αγαπημένο μου χρώμα το κόκκινο, φρουτένιο άρωμα και γυναικεία μυαλά! Είναι δημιουργικό το μέρος, το αισθάνομαι.

Να κεράσω κάτι... μα τι;;

Διάβαζα πριν λίγο κάποιες φράσεις για τη φιλία:



Μία του Κικέρωνα: "φίλος είναι αυτός που μοιάζει με το άλλο μου εγώ"

Μία του Φράνσις Μπέϊκον: "Η χειρότερη μοναξιά είναι να σου λείπει μία αληθινή φιλία"



Μία του Κάρλο Ντόσι (ιταλού συγγραφέα): "Ο ψεύτικος φίλος είναι σαν τη σκιά. Μας ακολουθεί όσο διαρκεί ο ήλιος".

Και μία τελευταία του Έμερσον (Αμερικανού φιλοσόφου): "Ο μοναδικός τρόπος να έχεις φίλους είναι να είσαι φίλος".

Μένω στην τελευταία φράση του Έμμερσον και σας εξομολογούμαι πως έχασα πολλές φίλες εξαιτίας του ότι δεν ήμουν καλή φίλη εγώ... Δικαιολογίες του τύπου "πνίγομαι, όλη μέρα στη δουλειά, πάντα ένα αγχωτικό deadline για κάποια δραστηριότητα και μετά τα παιδιά, η οικογένεια" μου χάϊδευαν τα αυτιά και την ψυχή μου που πάγωνε και απομονωνόταν. Τώρα, μεγάλη πια, κατάλαβα ότι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή μας είναι η φιλία...



Θα μου πείτε... γιατί τα λέω τώρα όλα αυτά;;

Να... τα λέω γιατί υποθέτω πως αυτός ο χώρος είναι τόπος ψυχής και μοιράσματος.
Υποθέτω επίσης ότι κάποιες από σας είναι ήδη φίλες μεταξύ τους (είδα και την αφιέρωση της αχτίδας στο δρομάκι για τα γενέθλιά της).


Εύχομαι από την καρδιά μου να διατηρηθούν αυτές οι φιλίες και να μην μένουν μόνο στα πλαίσια της "δικτυωμένης επικοινωνίας".

Να βαθαίνουν και να ξεφεύγουν από τη ρηχότητα των σχολίων του τύπου: "Σε ευχαριστώ, γλυκειά μου! Είσαι υπέροχη"... μα να περιλαμβάνουν αληθινές συζητήσεις, ανταλλαγή προβληματισμών και ιδεών...

Εύχομαι να δημιουργηθούν και άλλες!!... Να πάμε κόντρα στις Κασσάνδρες που μιλάνε για "μπλογκομόδα" και χάσιμο χρόνου σε σχόλια στους άγνωστους μεταξύ αγνώστων... Καταλαβαίνω, φυσικά, ότι είναι δύσκολο να γνωριστούμε όλες μεταξύ μας και ακόμη πιο δύσκολο να γίνουμε και φίλες. Μα θα ήθελα να προσπαθήσω να σας πλησιάσω όλες! Με τον καιρό... μπορεί κάτι να γίνει. Γιατί όχι δηλαδή;
Ίσως ανοίχτηκα πολύ και κάποιοι τώρα να γελάνε κάτω από τα μουστάκια τους με τα γραφόμενά μου. Μα δεν με νοιάζει...
Κάποια ίσως συμφωνεί. Αυτή με νοιάζει!

Εγώ αυτήν την ευχή κάνω:

Να είναι οι κουβέντες μας εδώ μέσα γνήσιες, αληθινές, τέτοιες που βγαίνουν από την καρδιά και καταλήγουν σ' αυτήν.

ΜΙΑ ΠΟΛΥΧΡΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ !

Πόσο ανάγκη έχουμε ο ένας τον άλλο !!



Έχουμε ένα "εγώ" κι αυτό το "εγώ" συναντάει ένα "εσύ" και μένουμε μαζί επειδή έχουμε κοινά σημεία και μοιραζόμαστε κάποια πράγματα.
Αυτά τα κοινά που μοιραζόμαστε γίνονται το "εμείς".
Όσο περισσότερα μοιραζόμαστε,
τόσο πιο πολλά "εμείς" αποκτάμε.



Το "εσύ" μένει πάντα "εσύ" και το "εγώ" πάντα "εγώ".
Δε χάνει ο καθένας τον εαυτό του,
αναπτύσσουμε όμως το "εμείς" μαζί,
αυτός είναι ο κοινός μας δεσμός.



Το σημαντικότερο είναι να είσαι αυθόρμητος στην προσέγγισή σου απέναντι στις σχέσεις.
Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο μιας σχέσης αγάπης
είναι η πιστότητα των συναισθημάτων.
Το πιό ωραίο φάρμακο κατά της μοναξιάς.




Τάδε έφη Λέο Μπουσκάλια σχετικά με τις ανθρώπινες σχέσεις
(στο βιβλίο του "Να ζεις, ν΄αγαπάς και να μαθαίνεις")

Μια καλημέρα γεμάτη όμορφα λόγια ,
γεμάτη χρώματα
κι αρώματα !!

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2008

Γ Ε Ι Α Σ Α Σ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Με χαρα δέχτηκα την πρόσκληση της Ναυπλιώτισας και ειπα να περασω για μια καλησπερα!!!

Κι επειδη οι καλοι τροποι λενε πως δεν πας πουθενα χωρις να κρατας το κατι τις σου, λεω:
Να παω γλυκα; μπα εχει κατι μαστορισες εκει που φτιαχνουν αγγελους τα χερακια τους,
καλυτερα να φερω λιγα κοχυλια, γιατι τα ροδια στις ροδιες μου δεν ειναι ετοιμα ακομη.

Λιγα απο την δικη μου συλλογη..............
και

οσα μαζεψα περπατωντας στην παραλια............

Η φιλία μας...


Και να αδελφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά.

Καταλαβαινόμαστε τώρα, δεν χρειάζονται περισσότερα.

Κι αύριο λέω θα γίνουμε ακόμα πιο απλοί.

Θα βρούμε αυτά τα λόγια που παίρνουνε το ίδιο βάρος σ' όλες τις καρδιές, σ' όλα τα χείλη.

Ετσι να λέμε πια τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη.

Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι και να λένε,

"Τέτοια ποιήματα, σου φτιάχνουμε εκατό την ώρα."

Αυτό θέλουμε κι εμείς.

Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε αδελφέ μου απ' τον κόσμο.

Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο.


* Γιάννης Ρίτσος *


Αφιερωμένο σε όλες εσάς, τις Φίλες μου, τις Ροδένιες...

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2008

Να σας κεράσω κάτι,λιγα λουλούδια λίγο μέλι λίγα ρόδια






Αγαπημένα κόκκινα ρόδια ήλθα και εγώ μετά από πρόσκληση της ΡοδοΑλίκης στο σπιτικό σας.Ηλθα με μια μικρή ιστορία ,με ήρωα τα σποράκια από το ρόδι.Ήταν κάποτε ένας νέος που αγάπησε μια όμορφη κοπέλα ,ο πατέρας της όμως που ήταν πολύ πλούσιος δεν τον ήθελε για γαμπρό του και έτσι τον έκλεισε στο υπόγειο του κάστρου χωρίς φαΐ για να πεθάνει.Κανόνισε μάλιστα σε σαράντα μέρες να γίνει ο γάμος της κόρης του με κάποιον άλλον άρχοντα.Η νέα όμως έβαλε κρυφά στο χέρι του νέου ένα ρόδι,έτσι περνούσαν οι μέρες και ο νέος άρχισε να πεινάει ,άνοιξε το ρόδι και κάθε μέρα έτρωγε από ένα σπυρί .Εντωμεταξύ προχωρούσαν και οι ετοιμασίες του γάμου παρόλα τα κλάματα και τα παρακάλια της κοπέλας προς τον πατέρα της να ελευθερώσει τον νέον και να μην την παντρέψει με αυτόν που της προόριζε για γαμπρό. Ο πατέρας της ,της είχε υποσχεθεί ότι στις σαράντα μέρες θα ελευθέρωνε το παλικάρι ,σίγουρος βέβαια πως θα τον έβγαζαν νεκρό αφού θα πέθαινε από την πείνα.Πάει η κόρη την ημέρα του γάμου και λέει στον πατέρα της,για να γίνει γάμος να τον ελευθερώσεις αν είναι νεκρός θα παντρευτώ αυτόν που λες εσύ αν όχι θα παντρευτώ αυτόν.Εντάξει λέει ο πατέρας της και δίνει εντολή να φέρουν τον φυλακισμένων μπροστά του।
.Έρχονται σε λίγο οι φύλακες και μαζί τους ένας νέος αδύνατος και ταλαιπωρημένος ,ποιος είναι αυτός?φωνάζει ο βασιλιάς ,ο φυλακισμένος άρχοντα μου !λένε οι φύλακες,εγώ είμαι άρχοντα μου ψελλίζει και ο νέος ,μα πως ?κανείς δεν ζει σαράντα μέρες χωρίς φαΐ. Βγάζει τότε ο νέος ένα σπυρί ρόδι και λέει αυτό είναι το τελευταίο και το τρώει ,σαράντα μέρες έτρωγε από ένα σπυρί ρόδι και έτσι έζησε και παντρεύτηκε την αγαπημένη του.

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2008

ΟΥΦ!!!!! ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ!!!!!



Χάλια έγινε το σπίτι!!!!!!
Πολλά σούρτα - φέρτα βρε κορίτσια!!! Πολλές επισκέψεις! Δώρα, κεράσματα.... η κουζίνα έγινε χάλια...και τα ρούχα περιμένουν στοίβα.... τί να πρωτοπρολάβω;!!!



















Έφερα και 'γώ τα σύνεργά μου...σκούπες, κουβάδες, απορρυπαντικά!





Αλλά και πάλι... δεν προλαβαίνω!!! Μεγάλη ακαταστασία!!!!!
Γι'αυτό σκέφτηκα να...φέρω μια μικρή βοήθεια!!!! Βρήκα λοιπόν ένα καλό παιδί για πλύσιμο, σφουγγάρισμα και σίδερο....









Βρήκα και έναν ακόμα βοηθό για την ηλεκτρική σκούπα....


Και...φυσικά δεν ξέχασα τον κήπο...χρειαζόμασταν έναν κηπουρό!


Έτσι όλα γίνονται πιο εύκολα μέσα στο σπίτι...δεν συμφωνείτε;!!!!!


Αλίκη: Κορίτσιαααααααααα βρήκα κι άλλον κηπουρό. Τον θέμε?

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2008

Παμε να ξαναγινουμε παιδια!!!!


Ροδαλενιες μου σημερα
λεω να παμε για παιγνιδι
και διασκεδαση.
Θα ξεκινησουμε με αυτο το καραβακι
γιατι το Λουνα Παρκ
ειναι στην απεναντι μερια της λιμνης...

Η μ αυτο ...γι αυτες που θελουν να πανε πιο γρηγορα και αεροδυναμικα.

Μετα θα μπουμε στο τρενακι...
και θα περασουμε στην χωρα των παιδιων και του παραμυθιου.

Εχουμε και λεμε λοιπον.
Οσες ζαλιζονται
μπορουν να κατσουν στη λιακαδα ...
εχει σαντουιτσακια ,γλυκακια,πορτοκαλαδες,
χυμους,μαλλι της γριας και πασατεμπο.
Οι αλλες ορματε...









Οσες ειναι ανω των ---ηντα
απο δω και περα χρειαζεται γνωματευση ιατρου.



Ευχομαι καλη διασκεδαση σε ολες.