ΠΡΟΤΑΣΗ

ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΡΟΔΙΑ.
Κοριτσια δεν μπηκα να σχολιασω καθολου αυτες τις μερες γιατι ηθελα λιγακι να σκεφτω μερικα πραγματακια για το νεογεννητο παραμυθενιο κοριτσακι και την τυχη του και οσον αφορα την εξελιξη αυτου του θεματος .
Οπως θα εχετε καταλαβει μεσα απο την χαρουμενη και δροσερη ατμοσφαιρα που επικρατει στα Ασπρα κοχυλια και τωρα στα Κοκκινα ροδια, περα απο την πλακα που κανουμε προκυπτουν ιδεες που μας ενθουσιαζουν και μας κανουν να θελουμε ολες μαζι να υλοποιηθουν.
Πιστευω οτι η ιδεα που προεκειψε,να γραφει δηλαδη ενα παραμυθι με κυρια ηρωιδα την μικρη Ροδαλενια μας εχει ενθουσιασει ολες μας και μας βρισκει συμφωνες η εκδοση του.
Πιστευω ομως οτι δεν πρεπει και δεν χρειαζεται να βιαστουμε.
Δεν πρεπει ,
γιατι αυτο που θα εκδοθει και θα βγει στην δημοσιοτητα ωφειλουμε να το βγαλουμε ως διαμαντακι γραφης που θα φωτισει με διδακτικο κυριως τροπο τα μικρα παιδια και δεν
χρειαζεται,
γιατι μια ιδεα για ενα καλογραμμενο βιβλιο ειναι σαν την μαγια του ψωμιου.
Χρειαζεται χρονο για να φουσκωσει μεσα στο μυαλο μας ,να γραφεί και να ξαναγραφεί απο μας και να χτενιστει καταλληλα και με την αρμοζουσα υπευθυνοτητα.
Δεν μπορει να δοθει σε κοινη θεα αν δεν αρτιο στην επιμελεια των κειμενων,στην περιεκτικοτητα των νοηματων ,στην αριστη εκφραση και την απαραιτητη εκ των προτερων τοποθετηση του, απο αποψη στοχων.
Δεν εχει καμμια σημασια που θα ειναι ενα παιδικο παραμυθι.Ισα ισα που γι αυτο και μονο το λογο θα πρεπει να μας ευαισθητοποιησει στο επακρον και να μας κανει πολυ υπευθυνες γι αυτο που θα γραφεί.
Τα παιδια ειναι πολυ αυστηροι κριτες κι εξ αλλου τους οφειλουμε ολες μας ,ιδιαιτερη προσοχη, γιατι σ οτι ακουνε κι οτι διαβαζουν επειδη δεν λειτουργουν με λογικα κριτιρια αλλα με αρχετυπα και ενστικτο,μπορουν να επηρεαζονται εντονα απο κατι που λεμε και δεν το κοσκινιζουμε αρκετα οταν το γραφουμε.
Προτεινω λοιπον προς το παρον να σκεφτουμε ολες μας με μεγαλη προσοχη και βαθυτητα τι ακριβως θελουμε να πουμε μεσω της Ροδαλενιας στα παιδια.Ποιος θα ειναι δηλαδη ο μπουσουλας κι ο σκελετος πανω στον οποιο θα κινηθουμε.
Ας μπουμε---- οσες θελουμε λοιπον να γραψουμε κατι καλο κι ανταξιο των παιδικων ψυχων που θα ακουμπισει,------στην διαδικασια να γραψουμε κατι κατ αρχην προχειρα στο σπιτι μας .Ας το δουλεψουμε οσο μπορουμε και μετα καποια στιγμη θα συνενοηθουμε να ανταλλαξουμε μεσω μειλ τις ιδεες μας για να μπορεσουμε να βγαλουμε κι ενα συμπερασμα.
Ειμαι αντιθετη στο να δωθει εκ των προτερων αυτος ο μπουσουλας κι ο στοχος γιατι ειναι δεσμευτικος στην γραφη.
Ας το σκεφτει οπως θελει η καθε μια μονη της ,ας το επεξεργαστει καλα και μετα θα δουμε τι δρομο θα ακολουθησουμε.Αν δηλαδη βγει κατι ομαδικο ,θα βγει απο μονο του...αυτο θα το δειτε και μην εχετε αμφιβολιες.Αν ομως βγει απ τα κειμενα που θα γραφτουν κατι εντελως ξεχωριστο για την Ροδαλενια ,στην φαντασια της καθε μιας ,τοτε θα ακολουθησουμε αλλους δρομους και πιστεψτε με υπαρχουν παρα πολλοι.
Ολα αυτα που θα προκειψουν οταν θα ειμαστε ετοιμες ,πιστευω να καταλαβαινετε οτι προυποθετουν και μεταξυ μας συναντησεις εκ του συνεγγυς, γιατι τα βιβλια απο τα τηλεφωνα και τα μειλ δεν γραφονται.
Πρεπει να βρεθουμε να συζητησουμε απο κοντα και να αποφασισουμε ομοφωνα ολες μας.Αυτη ειναι η προσωπικη μου θεση απεναντι στην τοσο γλυκια κι αυθορμητη ιδεα που γεννηθηκε απο μας εδω μεσα στα Κοκκινα Ροδια και που μας απογειωσε με τοσο ομορφο τροπο.
Αν καποιες εχουν αντιρρησεις,αλλες αποψεις κλπ κλπ θα σας παρακαλεσω να τα πουμε ευθεως εδω γιατι δεν εχουμε να χωρισουμε τιποτε, τουναντιον εχουμε παρα πολλα που λειτουργουν ενωτικα κι αγαπισιαρικα και κυριως δημιουργικα μεταξυ μας.