Ερώτηση κρίσεως...

Και ερχομαι σημερα να σας ρωτησω.
Οταν ενα blog αραχνιαζει μετα απο τοση ζωη που ειχε, μηπως ειναι καιρος να κλεισει?
Και δεν βγαζω την ουρα μου απ εξω γιατι και εγω εχω τοσες απουσιες που μενω στην ιδια ταξη.
Αλλα θα ηθελα ειλικρινα να μου πειτε πρωτα οι Κοχυλενιες και επειτα οποια η οποιος αλλος θελει
τι γινεται οταν ενα blog μπαινει στον αυτοματο πιλοτο.
Και δεν ειναι θεμα διαθεσης μου , γιατι καιρο τωρα το σκεφτομαι.
Το πεταμε?

Πότε θα έρθει ο Οκτώβριος;;;;

Κοχυλένιες μου καλημέρα ....και καλο καλοκαίρι, που άρχισε και επίσημα σήμερα.
Ελειψα πολύ καιρό και μου λείψατε και εσεις πολύ.
Με συγκίνησαν τα κοχύλια της φαραόνας ...... ενα μεγάλο ευχαριστώ!!
Η μητέρα μου πάντοτε λέει, χαρά που μοιράζεται μεγαλώνει, και ο πονος που μοιράζεται μικραίνει.
Ετσι και σήμερα θέλω να μοιραστώ την χαρά μου μαζί σας...γιατι απο διαίσθηση θα με καταλάβετε.
Το μαξιλάρι, στην φωτο, το ύφανα εγω. Στο χωριό της μητέρας μου έχουμε αργαλειό και η μητέρα μου υφαίνει. Πάντοτε ήθελα να μάθω αλλα δεν μπόρεσα να βρώ πουθενά κάποιον να μου μάθει. Να διάζομαι και να περαματίζω. Σε κάποια μοναστήρια που υφαίνουν, παραδινουν και κάποια μαθήματα.......αλλά ο αντρας μου ανένδοτος. Σε μοναστήρι δεν πάς!!!!
Ετσι το άφησα το θέμα......ωσπου την περασμένη Κυριακή στο ένθετο μιας εφημερίδας είδα οτι εδω,στην Αθήνα, δίπλα μου παραδίνονται μαθήματα υφαντικής.
Δευτέρα πρωί πρωί , πήρα τους δρόμους, και το βρήκα.
Ειναι ο σύλλογος εκπαίδευσης νεανίδων (εδώ η κόρη μου ξεκαρδίστηκε στα γέλια) και παραδίνει ενα σωρό μαθήματα.
Γράφτηκα για παραδοσιακό αργαλειό, για αργαλειό τελλάρο, για κοπανέλι και για ραπτική!!!
Τα μαθήματα αρχίζουν τον Οκτώβριο και αλήθεια σας λέω........θα ειναι το πιο μακρυ καλοκαίρι το φετινό.

Κοχυλένιες, ενα ωραίο , ξεκούραστο, γελαστό, χαρούμενο και φωτεινό σ/κ


Red Hat και Αλίκη από τον Οκτώβριο στον αργαλειό. Οι νέοι του χωριού με άνθη στα χέρια και με άρπες συνοδεύουν το τακα τακα. (συμπλήρωση ανάρτησης από Αλίκη)

Μου λείψατε!

Μόλις ήρθα απο το μπλοκόσπιτο μου και σκέφτηκα οτι το μόνο που θα με ξεκούραζε και θα με ηρεμούσε αληθινά θα ήταν το ..εξοχικό!
Σας έλειψα κοχυλένιες μου; έβαλα το μαγιό μου ,το καπέλο πήρα απο τη κανάτα που ετοίμασε η Αλίκη με φρέσκια λεμονάδα που τόσο μου αρέσει και άραξα στη σεζ λοκγκ να αγναντέψω τη θάλασσα... πόσο την αγαπώ να ξέρετε..με ξεκουράζει μόνο που τη βλέπω ! Αφήστε με να με πάρει ο ύπνος , κάπως έτσι θα ήθελα να ηρεμήσω τώρα .
Κορίτσια μου λείψατε, πέρασα αρκετά αυτές τις δύο μέρες ,Αλίκη μη κάνεις θόρυβο ,άσε τη Faraona να βάλει μουσική..ξέρει αυτή!Ιφιγένεια μετά κάνε καφέ να δω στο φυλτζάνι πότε θα επιστρέψει το Δρομάκι, Νότα, Πράσινη κλωστή, Κόκκινη ομπρέλα,και όλες σας...μου λείψατε!

παρεούλα....

Καλώς σας βρήκα κοχυλένιες μου κι εγώ !

Με μεγάλη χαρά δέχτηκα την πρόσκληση για φιλοξενία στο εξοχικό και ευχαριστώ την Αλίκη από καρδιάς. Είναι στ΄αλήθεια μεγάλη ευκαιρία να μπορούμε να απολαύσουμε το καλοκαίρι μας με ξενοιασιά.

Θα θυμηθούμε και θ΄απλώσουμε αναμνήσεις ,

θα πιούμε τα καφεδάκια μας,

θα μαγειρέψουμε, θα γλεντήσουμε, θα χορέψουμε και θα χαλαρώσουμε,

έτσι όπως εμείς οι κοχυλένιες ξέρουμε ........

Αυτό που μου έχει λείψει πάρα πολύ είναι οι ξέγνοιαστες συγκεντρώσεις με φίλες στην βεράντα. Να φωνάζουμε ακαταλαβίστικα δυνατά όλες μαζί και να ακούγονται μόνο γέλια και πειράγματα. Με θέματα συζητήσεων, χωρίς αρχή και τέλος, που δεν καταλήγουν σε κανένα λογικό συμπέρασμα και δεν ακολουθούν καμία λογική ροή.

Σαν τα παιδικά μας καλοκαίρια, που γυρίζαμε όλη μέρα μέσα στον ήλιο και το βράδυ μαζευόμασταν στα σκαλιά της εκκλησίας και συζητούσαμε μέχρι τις πρώτες φωνές τις μαμάς. Με μια ανεμελιά, αλλά και μια αγνότητα, που ξεχάσαμε στις αγχωμένες γειτονιές της ενηλικίωσης μας.

Θέλω να ευχαριστήσω θερμά την Aliki για την πρόσκληση, γιατί μου δίνει την ευκαιρία να κουτσομπολεύω μαζί σας στην βεράντα, χαρίζοντας σας το πιο αληθινό μου χαμόγελο. Τα πιο όμορφα είναι τα απλά!

Εύχομαι να γεμίσουμε το σχοινί των αναμνήσεων μας, με πολύχρωμες φωτογραφίες, γεμάτες καλοκαίρι, ζεστασιά, γέλια κι αγκαλιές!

Καλώς σας βρήκα!

Πάμε, όλες μαζί ...

Τι περίεργη που είναι η ζωή!!!! Κοινότυπο αλλά το πλέον αληθινό.

Αγάπη, τρυφερότητα, ευχές, λουλούδια, τούρτες, τηλέφωνα από ανθρώπους γνωστούς - άγνωστους μέσα στο χάος του διαδικτύου. Εκπληκτικό!!!

Μέσα από την καρδιά μου σε όλες σας, κοχυλένιες μου, ένα μεγάλο ευχαριστώ.
Και μια ευχή. Είμαστε μεγάλα κορίτσια πια και έχουμε τη θέληση πιστεύω και την ευλογία να κάνουμε το όνειρο της Αλίκης μας πραγματικότητα. Φίλες κοχυλένιες για Καλοκαίρια, Φθινόπωρα, Χειμώνες και Άνοιξες μεταφορικά και πραγματικά. Ας γίνει.

Το ωραιότερο δώρο που πήρα εγώ χθες ήταν μια ζεστή φωνή να με φωνάζει κοχυλένια και να μου εύχεται χρόνια πολλά. Αλίκη ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Την καλημέρα μου σε όλες και πάμε για την καινούργια μέρα ...

Η αχτιδα παει εκδρομη

Πάω έκδρομή με τον ανδρούλη μου κορίτσια ,σας έφερα λίγα μουστοκούλουρα που έκανα χθες βράδυ για το καφέ και φεύγω ..να το καραβάκι μας .. απο τα χαράματα ήρθε να με πάρει.. θα σας πω τα νέα στο δικό μου μπλοκόσπιτι!

Καληνύχτα....

Κοχυλάκια μου όμορφα,
ήταν κλειστά τα μαγαζιά και δεν πρόλαβα να σας αγοράσω τις πιτζάμες που θα ήθελα.
Βρήκα όμως αυτές στο συνοικιακό της γειτονιάς, θα βολευτούμε προς το παρόν, τις έπλυνα και σας τις φέρνω φρεσκοπλυμένες! Το σλίπινγκ μπαγκ είναι για την αχτίδα μας, μη της το πάρει κανείς....
Και για όσους έρθουν βόλτα στο σπιτικό μας, έχω προβλέψει και έχω φυλάξει αρκετά ζευγάρια στην ντουλάπα, γιατί εμείς τους προσέχουμε τους φίλους μας!

Και πριν κοιμηθούμε πείτε μου, όχι σας ρωτώ, τσουναμίαση έπεσε γενικότερα;

Είχα ραντεβού στο κομμωτήριο, πάω που λέτε κουνάμενη λιγάμενη και τι να δω....

ΤΟ ΚΟΜΜΩΤΗΡΙΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ!

Καταλαβαίνετε, επηρεασμένη από τα χθεσινά τι έπαθα...

Μου πήρε λίγη ώρα να συνέλθω και να διακρίνω μια ταμπελίτσα που διαφώτιζε για την "΄προσωρινή μετακόμισή του λόγω ανακαίνισης", α στο καλό, και ουφ... Δεύτερη φορά δε θα το άντεχα.

Για κύματα πήγα, με φουρτούνα στα μαλλιά έφυγα, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία....
Καληνύχτα κοχυλάκια μου,

φιλάκι σε όλες μία μία (σα στο σπίτι στο λιβάδι που λέει και το δρομάκι)!

Ηπια το καφεδάκι μου πρωί πρωί,έκανα και την βουτιά μου στην δροσερή θάλασσα,αναζωογονήθηκα κα ήρθε η ώρα να ανοίξω τα δωράκια σας.









Για την Ιφιγένεια ένα τσαντάκι με πετρούλες να βάλει μέσα το κλειδάκι της να μην το χάσει.









Για την Μαριέλα ένα κοσμηματάκι για να με θυμάται









Για την αχτιδούλα μου ένα μαξιλαράκι να βάζει στην πολυθρόνα,να ακουμπά την μέση της να ξεκουράζεται







Για την Νότα μία μπαλίτσα γυάλινη να παίζει με αυτήν να χαλαρώνει.














Της Φαραώνας της έφτιαξα άρωμα από λεβάντες που τόσο της αρέσουν.Φαραωνίτσα μου την έχω την συνταγή;)







Της οικοδέσποινας της έφερα ένα μπαουλάκι,να βάλει μέσα τις αναμνήσεις τις καλοκαιρινές





λίγα κοχυλάκια διακοσμητικά...





Koχυλάκια μου ελπίζω να σας αρέσουν.
Ανασκουμπώνομαι για μαγείρεμα.

Μια βουτιά στη θάλασσα!

Ούτε καφέ, θέλω πρώτα μια βουτιά στη θάλασσα να κολυμπήσω μεχρι εκεί που βλέπω τον ήλιο να αγκίζει την άκρη του ορίζοντα ,να νοιώσω την πρωινή ψύχρα του νερού να με ξυπνά και την αλμύρα να σκληραίνει το κορμί μου .Λίγο κρόουλ για γυμναστική κι έπειτα ν' ακούσω το Δρομάκι να με φωνάζει: - τρελή γύρνα πίσω θα σε φάει κανένας ξέμπαρκος καρχαρίας..( κι εγώ νόμισα οτι εδώ στο εξοχικό γλύτωσα απο τον άνδρα μου..! ).
Με βαριά καρδιά βγαίνω βρε κορίτσια , αχ! τα χρυσά μου ,έκαναν και το καφέ μου..όμως κι εγώ τι σας ετοίμασα; κέικ για πρωινό! Τι ωραία περνώ .. μη με τραβάτε ..δεν θέλω να ξυπνήσω ..δεν θέλω να πάω στη δουλειά..ΘΕΛΩ θάλασσα και εξοχικό και φιληνάδες και κουβεντούλα..