«Κάποιος, λοιπόν, έφτιαξε το αντικείμενο τούτο. Όμως από τι; Και γιατί;» ρωτάει επίμονα ο Paul Valéry στο δοκίμιό του.
Ο άνθρωπος και το κοχύλι. Ερωτήματα όμοια με αυτά θέτει και η σύγχρονη αρχαιολογική έρευνα, στην προσπάθειά της να γνωρίσει τη διαχρονική σχέση του ανθρώπου με τα κοχύλια.
Mια σχέση που μπορεί να ξεκίνησε από την ανάγκη κάλυψης των καθημερινών αναγκών του προϊστορικού ανθρώπου, αλλά κατέληξε σε ένα δυναμικό ερέθισμα, που διεγείροντας τον ανθρώπινο νου, τον ώθησε στη δημιουργία τέχνης. «Άφησα την καρδιά μου χάμω, σαν το κοχύλι μες την άμμο» γράφει ο Οδυσσέας Ελύτης, 
χιλιετίες μετά τη διάτρηση κοχυλιών στο Φράγχθι, που κρεμάστηκαν σε έναν κοριτσίστικο λαιμό για τον ομορφύνουν.
Τροφή, εργαλείο, κόσμημα, να πως σύντομα περιγράφεται η διαχρονική σχέση του ανθρώπου με τα κοχύλια. Μια σχέση που αποκαλύπτεται δύσκολα και επίπονα μέσα από τα ευρήματα των αρχαιολογικών ανασκαφών, όπως αποκαλύπτεται δύσκολα και επίπονα μέσα από την ποίηση, η αφημένη πριν από χρόνια στην άμμο, καρδία τού Οδυσσέα Ελύτη.
Δείγματα, κείμενα και φωτογραφικό υλικό από αρχαιολογικές ανασκαφές επιτρέπουν στον επισκέπτη να γνωρίσει τις σχέσεις του κοχυλιού με τον άνθρωπο. Διατροφή, στολισμός, κατασκευή εργαλείων ή παραγωγή πορφύρας είναι μερικές από τις χρήσεις των κοχυλιών. Τέλος, φωτογραφικό υλικό γλυπτών και έργων τέχνης που στολίζουν δρόμους διαφόρων ευρωπαϊκών πόλεων, αποδεικνύουν ότι η σχέση κοχυλιού και ανθρώπου συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
http://www.poroshellmuseum.gr/gr/index.html
Να επιμορφωθούμε και λίγο. Σωστά?
Σήμερα το βράδυ στις 8μμ. θα παω να γνωρισω τη Μαρία Τζιριτα στο Βουλευτικο, εδω στο Ναυπλιο στην παρουσίαση του βιβλίιου της ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ. Αυριο θα σας πω τα νέα.
Να περασετε ομορφα. Καλού κακού κρατειστε μου μια ξαπλωστρα στη βεραντα το βραδυ. Μπορεί να περασω.
