Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

ΜΙΑ ΓΛΥΚΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Αν και σε δυο μέρες μπαίνουμε στο χειμώνα, σας στέλνω λίγη από την ομορφιά, που ζήσαμε τον περασμένο Σεπτέμβρη, μαζί με την αγαπημένη μου Αχτιδούλα. Περάσαμε μαζί μια εβδομάδα, γεμάτη ομορφιά και ξενοιασιά, μια εβδομάδα ονειρεμένη. Ήρθαν μαζί με τον άντρα της, το Δημήτρη. Γνώρισα δυο υπέροχους ανθρώπους, πρόσχαρους, ευγενικούς, δυο ανθρώπους που ο ουρανός τους, είναι γεμάτος υπέροχες αποχρώσεις. Με την πρώτη ματιά, νιώσαμε σα να γνωριζόμαστε χρόνια. Πίναμε το καφεδάκι μας- τι νόστιμο που ήταν! φτιαγμένο από τα χεράκια της Αχτιδούλας μας- και μια υπέροχη θάλασσα και ένας γαλάζιος ουρανός ξεκούραζαν το βλέμμα και την καρδιά μας. Τώρα πια, εγώ έχω μια αδελφή στη Θεσσαλονίκη και η Αχτίδα μια αδελφή στην Κρήτη. Ένα υπέροχο ουράνιο τόξο, θα μας ενώνει για πάντα, στη απανεμιά και στη θύελλα.
Στο αγκάλιασμα του αποχαιρετισμού, με δάκρυα αγάπης υποσχεθήκαμε ότι, όποτε μπορέσουμε, θα ταξιδεύουμε το υπέροχο ταξίδι, Θεσσαλονίκη- Κρήτη ή Κρήτη- Θεσσαλονίκη, όχι μόνο το καλοκαίρι, αλλά όλες τις εποχές του χρόνου. Ένα μεγάλο ευχαριστώ, στην Αχτίδα και στο Δημήτρη, για την υπέροχη ομορφιά που μου χάρισαν. Ένα μεγάλο ευχαριστώ, για την αγάπη τους και την εκτίμησή τους.












Από το μπαλκόνι μας βλέπαμε την υπέροχη θάλασσα.





Βλέπαμε και το λιμανάκι.





Την υπέροχη αμμουδιά.





Ατελείωτη αμμουδιά.





Βλέπαμε τα καράβια στο ταξίδι τους στο Λιβυκό.





Πιο πέρα φαινόταν το λιμανάκι.





Αφήναμε την ψυχή μας, να ταξιδεύει μαζί με τα καραβάκια.





Εδώ, στο μπαλκόνι μας, αγναντεύαμε και πίναμε το καφεδάκι μας.





Ήπιαμε κι εδώ το καφεδάκι μας, στη διπλανή αυλή μας.





Και βέβαια ο καφές μας, συνοδευόταν από νόστιμα βουτήματα.
Κουλουράκια με προζύμι.





Κουλουράκια κρασιού.





Φάγαμε και υπέροχους άρτους.





Με το καφεδάκι μας δοκιμάζαμε και καμιά νεράτη.





Ένα υπέροχο κέντημα, αριστούργημα.





Κεντημένο από τα χρυσά χεράκια της Αχτίδας.





Αυτό το αριστούργημα η Αχτιδούλα μου, μου το έφερε δώρο, μαζί με άλλα πολλά.
Εγώ τώρα τι να πω; Κάθε φορά που το κοιτάζω, βλέπω πάνω του την αγάπη της, κεντημένη βελονιά βελονιά. Είναι τόσο όμορφο, κεντημένο με τόση μαστοριά, με τόση επιδεξιότητα και νοικοκυροσύνη, που δεν μπορώ να σας περιγράψω. Δε χορταίνω να το καμαρώνω.
Για μένα, είναι δώρο καρδιάς, δώρο αδερφής, θα το φυλάξω στο σεντούκι της καρδιάς μου, εκεί που έχω τοποθετήσει και τη γλυκιά μου Αχτιδούλα.
Την ευχαριστώ πολύ πολύ για όλα και πάνω απ' όλα, για την αγάπη της και για την ομορφιά της ψυχής της.


Φιλιά σε όλες τις κοχυλένιες.
Αλίκη μου, άστο το σπιτάκι μας ανοιχτό. Κάποιες φορές περνάμε δύσκολες καταστάσεις, αλλά σιγά σιγά, όλα θα γίνουν καλύτερα, για όλους μας. Το σπίτι μας θα ζωντανέψει ξανά.

18 σχόλια:

αχτίδα είπε...

Καλή μου φίλη, μου θύμησες υπέροχες μέρες καλή μου , απάνεμα λιμάνια, όταν γύρισα με κρύωσε ο Βορριάς και μ' έκανε να δακρύσω ο Βαρδάρης μα ..ο ήλιος δεν χάνεται ποτέ όταν υπάρχει η φιλία και άνθρωποι σαν κι εσένα .Υπήρχαν μέρες που ήθελα την αγκαλιά τη δική σου και της Μαρίας για να κρυφτώ ,μέρες που λαχτάρησα το περίπατο μας στον Αγ. Στέφανο και τ' αστέρια στον ουρανό τη νύχτα.Μα σε είχα κοντά μου ..έστω και απο το τηλέφωνο και είχα τη μορφή σου μπροστά μου και τη φωνή σου με το " όΐ οΐ " Γιωργία μου! Καλή μου Ιουλία , χίλια κεντήματα αξίζεις, άπειρες αγκαλιές και ευχαριστίες, σ' ευχαριστώ ακόμα μια φορά μαζί με το Θεό που μου στέλνει πάντα δίπλα μου ανθρώπους να μ' αγαπούν.

stalamatia είπε...

Να είσαι καλά Λία από τη Κρήτη !!
Να μπούμε όλες σε μια σειρά μπας και γράψουμε κάτι και εδώ¨(
Συμβαίνουν τόσα πολλά τελευταία .

Μαρία είπε...

Μακάρι να μας δώσετε τη συνταγή από τα θεσπέσια κουλουράκια προζυμιού και κρασιού και των ευλογημένων άρτων! Φαίνονται καμωμένα απο χρυσοχέρα νοικοκυρά!!!

Ανώνυμος είπε...

παντα αγαπημενες να ειστε.Μπορείτε να μας πείτε πια παραλία της Κρητης είναι?

LIA είπε...

Γλυκιά μου, Αχτιδούλα!

Πόσο ωραία περάσαμε!!! και πόσο μου λείπει η συντροφιά σας!!! Κάθε φορά που πηγαίνω στο απίτι μας εκεί, νομίζω πως θα σας δω.
Αλλά, όι, όι, όι, δε σας βλέπω, Αχτιδούλα μου!
Κι εγώ καλή μου, πολλές φορές - και περισσότερο τώρα τελευταία- θα ήθελα να ήσουν κοντά μου, να μου δώσεις δύναμη, θάρρος και αισιοδοξία, που τόσο μοναδικά το μπορείς.
Όμως, Αχτιδούλα μου, να είμαστε καλά και πάντα θα ελπίζουμε για τα καλύτερα. Πάντα με αισιοδοξία και υπομονή, θα καταφέρνουμε να βλέπουμε όμορφη την κάθε μέρα μας.
Θα περάσουμε πάλι, πολλές πολλές μέρες μαζί, εδώ, στον τόπο μου, κοντά στην αγαπημένη μας θάλασσα, Θα το δεις.
Σας περιμένω, όποτε μπορείτε και, αύριο αν γίνεται. Τι ωραία θα ήταν!!! Το καλοκαίρι εδώ συνεχίζεται και η θάλασσα είναι πιο όμορφη και πιο ήσυχη από το καλοκαίρι και το ίδιο ζεστή. Σήμερα, όπως κάθε μέρα, απολαύσαμε ένα υπέροχο μπάνιο με την Ασπασία. Δεν μπορούσαμε να μείνουμε περισσότερο από 10 λεπτά στον ήλιο, θα μας έκαιγε, τόσο ζέστη ήταν.
Πολλά πολλά φιλάκια, σου στέλνω.

αχτίδα είπε...

Κορίσια το μέρος λέγεται Μακρύς Γιαλός και είναι στη Σητεία, υπέροχο μέρος πραγματικά.

Δημιουργία είπε...

Καμια αποσταση δε μπορει να σβησει μια δυνατη φιλια, μαλλον την κανει πιο δυνατη :)

LIA είπε...

Να είσαι κι εσύ καλά, stalamatia μου, από την όμορφη Κύπρο μας.
Σιγά σιγά το σπιτάκι μας θα ξαναζωντανέψει. Άλλωστε, έρχονται και Άγιες μέρες σε λίγο και όλοι μας έχουμε περισσότερη ανάγκη για αγάπη και φιλία.
Σε φιλώ.

LIA είπε...

Μαρία μου, όλα τα έχω φτιάξει εγώ με τα χεράκια μου και πολλά άλλα γλυκά για την Αχτιδούλα και το Δημήτρη της.
Το προζύμι θέλει μια διαδικασία λίγο δύσκολη. Αλλά όταν το μάθεις δεν είναι τίποτα. Πες μου αν θέλεις να σου τις στείλω ή να τα γράψω εδώ.
Καλό σου βράδυ.

LIA είπε...

Και βέβαια θα είμαστε πάντα αγαπημένες, γιατί η φιλία μας είναι αγνή και το μόνο κίνητρό της, είναι η αγάπη και η επικοινωνία της ψυχής. Πράγμα που είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί σήμερα, στη δίνη των δύσκολων καιρών που ζούμε. Πολύ δύσκολο να βρεθεί, όταν η μάσκα, έχει γίνει το πρόσωπο.
Η όμορφη αυτή παραλία, βρίσκεται στο νότιο μέρος της ανατολικής Κρήτης και λέγεται Μακρύ Γιαλός.

Μαρία είπε...

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την απάντηση! Φαίνονται ότι είναι καμωμένα από χρυσά χερακια και άνθρωπο με μεράκι και αγάπη! Θα ήθελα πολύ να δοκιμάσω κι εγώ να τα φτιάξω, ειδικά τους υπεροχους άρτους, αν δεν σας είναι κόπος το e-mail μου είναι αυτό: mariakanelou@hotmail.com

Καλό βράδυ να έχετε και να σας έχει Θεός πάντα γερή να κάνετε τέτοιες δημιουργίες!!!

50fm είπε...

Απόλαυσα την αγάπη σας!
LIA μου, πανέμορφες αναμνήσεις και συναισθήματα!
Να είστε καλά!

τα παπούτσια της Dorothy είπε...

Πολύ όμορφο το κέντημα της Αχτίδας, αλλά και οι νοστιμιές δεν πάνε πίσω! Και με την παραλία μύρισε καλοκαίρι :)

Mariela είπε...

Πολύ όμορφη και τρθυφερή ανάρτηση!!
Να είστε καλά κορίτσια να χαίρεστε πάντα τέτοιες όμορφες μέρες....

Εκείνα τα βουτήματα με μαγιά. μήπως να είχαμε κι εμείς τη συνταγή???

LIA είπε...

Όλγα μου, περάσαμε υπέροχα.
Ήταν μια γλυκιά συνάντηση και επισφραγίστηκε μια δυνατή φιλία.
Μακάρι, να τα καταφέρεις κι εσύ να έρθεις προς τα εδώ. Θα χαρώ πολύ να σε γνωρίσω από κοντά, γιατί κι εσύ είσαι ένας υπέροχος άνθρωπος, μια ξεχωριστή φίλη για μένα.
Καλό σου βράδυ

LIA είπε...

τα παπούτσια της Doroth.

Πραγματικά όλα ήταν υπέροχα. Για μένα όμως το κέντημα της Αχτίδας, είναι αριστούργημα.
Οι παραλίες μας εδώ, έχουν μια ξεχωριστή ομορφιά, μια μαγεία υπέροχη.
Καλό βράδυ, σου εύχομαι.

LIA είπε...

Mariela, ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια. Ποια συνταγή θέλεις γιατί δεν κατάλαβα.
Κανένα βούτημα δεν είναι με μαγιά.
Μήπως λες, για τα κουλουράκια προζυμιού;
Πες μου ποια θέλεις και βεβαίως θα την έχεις.
Καλό σου βράδυ.

Flora είπε...

Λία τι όμορφα όλα αυτά!!!

Σε ευχαριστούμε πολύυυυυ....

καλά τα κουλουράκια πρέπει να είναι άπαιχτα.

Ρίξε τη συνταγή σε επόμενη αναρτησούλα αν θες!